ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์

ถ้า ณ วันหนึ่ง . . . เรารักคน 2 คน
และถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .

เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . .
ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย
. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ
เรื่องความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
. . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน

. . . ไม่มีคำว่าสงสาร
ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
ถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสาร
แล้วเรามีความสุขมั๊ย?

ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ

ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี

เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน

ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม
ไม่จำเป็นว่า . . . ใครมาก่อนมาหลัง
เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน

คนรัก . . .  ไม่ใช่สิ่งของ
เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...
มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน