Suwipa's profileอย่าบังคับให้พูดในสิ่งที...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 21

    รักไม่มีรูปแบบ

    คนหนึ่งคนที่เกิดมาตามหาความรักแท้ พยายามหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ

    แต่พอเค้าหยุดหาแล้ว ความรักก็เข้ามาแบบไม่รู้ตัว

    บางคนเพิ่งจะรู้มีคนรักเค้า ก็ตอนที่เค้าเริ่มรักใครคนหนึ่ง

    คนบางคนบอกรักได้ทุกวันแต่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้น

     

    แต่อีกคนไม่กล้าพูดแต่ความรู้สึกนั้นล้นใจ

    ใครบางคนวิ่งหนีความรักแทบตาย แต่พอหนีมาได้ ก็อยากจะกลับไปอีก

    คนบางคนเรียกร้องอยากจะอยู่กันที่เค้าแอบชอบ แต่พอได้มาก็บอกอย่างเดียวว่ามันไม่ใช่

    ต่างจากอีกคน ที่บอกว่าคนนี้ยังไงๆ ก็ไม่ใช่ แต่พอคบไปๆ คนนี้แหละที่ฉันตามหา

    คุณอาจเป็นรักแรกพบของใครหลายๆคน

     

    และใครหลายๆคนก็เป็นรักแรกพบของคุณได้

    แต่จงเชื่อได้เลยว่า รักแท้มีแค่ครั้งเดียว

    ถ้าใครบางคนเจอรักแท้แล้ว จงสวมกอดไว้ด้วยความรักที่บริสุทธิ์

    เพราะถ้าวันหนึ่งต้องเสียมันไปเราจะได้รู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว

    แต่ถึงจะเสียมันไปแบบใด ก็จงบอกกับตัวเองว่า อย่างน้อยในชีวิตนี้เราก็ได้พบรักแท้ ซึ่งบางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีอยู่จิง

    November 09

    เคยมั้ย........"รัก"คนที่มีแฟนแล้ว

    ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
    ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
    ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
    แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก . . .
    ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
    ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
    แต่จงทำใจ . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย
    หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
    ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ . . .

    ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย . . .
    แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
    ถ้าผิดคงผิดที่เวลา . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
    คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
    ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . . หรือเลวบริสุทธิ์

    ถ้า ณ วันหนึ่ง . . . เรารักคน 2 คน
    และถึงเวลาที่เราต้องเลือก . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
    แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .

    เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
    เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่ . . .
    ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย
    . . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ
    เรื่องความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
    . . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
    แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน

    . . . ไม่มีคำว่าสงสาร
    ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
    ถามตัวเองซิว่า . . . คบด้วยความสงสาร
    แล้วเรามีความสุขมั๊ย?

    ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .
    คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
    คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ

    ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
    เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
    อย่ารักใครทั้งหมด . . .
    เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี

    เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
    หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
    ไม่มีความแน่นอนในใจคน

    ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
    ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
    ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม
    ไม่จำเป็นว่า . . . ใครมาก่อนมาหลัง
    เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
    และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน

    คนรัก . . .  ไม่ใช่สิ่งของ
    เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
    แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...
    มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน

    October 30

    ประกาศผล

    ประกาศผลสอบแล้ว +555
     
    GE 5ตัว ตอนนี้ก้อไม่ห่วงละเพราะผ่านตลอดดดดด
     
    ตอนนี้ก้อรอลุ้นกฎหมายอีก 3ตัว ว่าจะรุ่งหรือจะริ่ง
     
    ออมกะอีส วันหลังจามาหาช้านอ่ะนะ มาตอนแบบว่าช้านสอบเสดแล้วไม่ได้รึงาย
     
    วันนั้นกว่าจะนอนกันปาไปตี4ตี5 หนังสือก้อไม่ได้อ่านเลย
     
    มาอ่านวัดดวง(ห่วยๆ)เอาตอนวันสุดท้ายที่จะสอบละ
     
    แถมต้องไปเดินจตุจักรอีก เมื่อยยยโคด พอ
     
    มาถึงก้อคุยกันยังกับไม่ได้เจอกันมาเปนชาติๆๆ งิงิ
     
    แต่ก้อหนุกดี เอาเปนว่าวันหลังมาใหม่ละกัน
     
    (พ่อแก้ว แม่แก้ว ขอให้ลูกช้างไม่ตกกฎหมายด้วยเถิดด  สาธุๆๆๆ)
     
     
     
    September 28

    ------

    จาสอบโว๊ย
    ได้มาอัพสเปซซะที ตอนนี้ก้อใกล้จาสอบกันละเพื่อนๆอ่านหนังสือกันบ้างยัง
     
    ส่วนเรายังไม่ได้อ่านเลย -*- ตอนนี้ก้อโล่งจัยไป 2 วิชาละ
     
    เพราะยังไงก้อไม่ตกแน่นอน(คะแนนเก็บดีซะอย่าง+5555) เหลืออีก 6 วิชาที่ต้องเครียด 
     
    ตอนนี้เซงๆ ไม่ค่อยอยากไปเรียน เบื่อๆๆ อยากเจอเพื่อนๆจัง
     
    เหนอี๊ดบอกว่าจามาหาเราศุกร์นี้ มาจิงป่าวเนี่ย
     
    คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยนะ  kpn 07
     
    ** ออมมรึงดรอปทามไมฟะ ตั้งจัยๆหน่อยดิ คิดถึงนะตั้งจัยเรียนด้วย**
     
    ....................................................
     
     
    August 21

    -*-

    เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้กลับบ้านไปลงประชามติ
    เจอไอ่ออมคนเดียวนอกนั้นก้อไม่เจอใครเลย
    ออมมานไปทามไรกะหัวมานมาก้อไม่รุ เหอๆ ที่นั้นมันยังไงกันแน่
    เหนออมบอกว่ากันดารแต่ทามไมออมมานอ้วนเอาอ้วนเอางี้ละ -*-
    อ้อ เรื่องเพื่อนนะมานต้องมีทะเลาะกันบ้างไม่เปงไรหรอก
    (แต่ยัยคนนั้นอย่าไปคบมานเลย งิงิ )
    ทามใจให้สบายคิดซะว่าเจอมานเพื่อชดใช้กรรม ง่า(แรงไปมั้ยหว่า)
    ออมโว๊ย เราก้อให้กำลังใจและแสดงความคิดเห็นได้แค่นั้นละ
    ออมไม่ต้องคิดมาก มันก้อแค่เรื่องไม่เป็นเรื่องคิดไปปวดหัวป่าวๆ
    เอาเวลาไปอ่านหนังสือเหอะ ยัยคนนั้นเทอก้อปล่อยเค้าไปไม่ต้องไปสนใจ
    ถึงจามาจาก รร เดียวกันก้อตาม เราจาไปใส่ใจทามไม
     
    ***********************************
     
    ไปหาหมอมา หมอให้ยากินบ้าบอคอแตกไรมาก้อไม่รุ
     
    ขี้เกียจกินชะมัด ไม่กินหรอกเก็บไว้เปนที่ระลึกดีกว่า +555
     
    เม็ดยาสีส้มๆเหมือนยาบ้าเลย (ที่รุเพราะเคยอ่านในหนังสือ แต่ไม่เคยลองนะ)
     
    ใครจาไปกล้ากิน เหนสียา โรคก้อวิ่งหนีละ
     
    ตอนนี้ก้อเบื่อๆเซงๆ อยากมีใครสักคนที่จิงจัย
     
    และคอยอยุ่ข้างๆเราเวลาเราไม่มีใคร คอยให้คำปรึกษา
     
    เมื่อเราต้องการ (ในโลกนี้จามีมั้ยวะ)
     
    **จะมีไหมสักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร
    จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้
    จะมีไหมสักใจจะได้เจอเธออยากรู้เธอคือใคร
    ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆสักที**
     
    *******************************************************
    พอละๆพล่ามมาซะยาวเลยวันนี้เปงไรเนี้ย
     
    เอาเปงว่าคิดถึงเพื่อนๆ ก.ภ.น.07ทุกๆคน และเพื่อนๆที่มหาลัยเราด้วย
     
    เออ.....ไปดีกว่า (ออมมาเม้นด้วยบ่นจิงว่าเราไม่ค่อยอัพสเปซ มาอัพละ)
     
    บะบายจุ๊บๆๆ

     

     


     
     
     
     
    August 13

    เพื่อนๆๆๆ

    ดีจัยจังโว๊ยยยย กับการสอบที่ผ่านมา ช้านไม่ตกเลยซักตัว
    เครียดมาตั้งนาน อ่านหนังสือบ้างไม่อ่านบ้าง ตอนนี้ก้อสบายจัยไปหลายๆอย่างละ
    ที่หนักจัยอีกทีก้อตอนสอบปลายภาคเนี่ยละ กฎหมาย  3  ตัว
    อ่านหัวบานแน่ๆ มาตราก้อจำได้บ้างยังกระท่อนกระแท่นร่อแร่อยุ่เลย
    แล้วมานจาไหวมั้ยเนี่ย แต่ยังไงตอนนี้ก้อพยายามเตมความสามารถละ พ่อแม่จาได้ภูมิ
    ใจบ้างหลังจากที่หาเรื่องปวดหัวมาให้เค้าหลายอย่าง งิงิ
    คิดถึงพวกเพื่อนๆมากเลยนะ ไม่ได้เจอกันเลยแต่เราก้อไม่เคย
    ลืมพวกแกนะยังคิดถึงเสมอ ตั้งใจเรียนกันละ
    ...................................
    ทำไมทุกคนบอกว่าฉันเป็นคนหลายใจ ฉันเป็นคนเจ้าชู้
    มานไม่ใช่เลย ฉันก้อแค่ยังไม่เจอคนที่ใช่ ไม่มีคนที่ถูกใจ
    ผิดเหรอที่จะมองใครไปนานๆ ผิดเหรอที่จะมองไปเรื่อยๆ
    ทำไมไม่ลองคิดบ้างว่าเหตุผลที่ฉันไม่เลือกใครเพราะ
    ฉันอาจมีใครคนหนึ่งอยู่ในใจแล้วก้อได้
    ฉันอาจแอบชอบใครอยู่ก้อได้
    ช่ายแล้ว ฉันแอบชอบ
    ใครคนหนึ่งอยู่ แต่..
    เค้าคงไม่คิด
    อย่างชั้น
    เฮ้อ
     
    ความรักคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่......
    ความรักคือสิ่งที่สวยงาม......
    ใช่ความรักคือสิ่งที่สวยงามใครๆหลายคนบอกมาอย่างนั้น
    แต่ความรักมันจะดี จะยิ่งใหญ่งดงามได้เกิดจากการที่คน 2 คนมีความรู้สึก
    ดีดีให้กัน...ไม่ใช่การแอบรักเค้าข้างเดียว
    การแอบรักมันเป็นสิ่งที่เจ็บปวด......
    แต่มันก้อมีความสุขที่ได้เห็นเค้าคนนั้นเสมอ......
    สุขยามเค้าสุข  ทุกข์ยามเค้าทุกข์เช่นกัน
    คุณเคยเป็นอย่างนั้นบ้างไหม ???
    คุณเคยแอบรักใครบ้างหรือป่าว
    แล้วถ้าคนๆนั้นเค้ารู้ว่าเราแอบชอบเค้า แต่เค้าก้อคิดกับเราแค่คนที่เค้ารับพิจารณาหล่ะ
    คุณจะรู้สึกดีจัยหรือเสียจัย......
    ที่เค้ายังเห็นค่าของคุณ แต่เค้าไม่คิดจะจริงจังกับคุณเลย
    คุณจะรู้สึกอย่างที่ฉันรู้สึกรึป่าว จะชอบเค้าเหมือนอย่างที่ฉันชอบมั้ย
    คุณจะคิดแบบเดียวกับที่ฉันคิดรึป่าว???
    อยุ่นอกสายตาของเทอตั้งไกล
    ชั้นนั้นก้อทามได้แค่มองจากตรงนี้
    แต่ชั้นยังรอสักวันเทอหันมองผ่านทางนี้
    แค่สักวินาทีเทอเห็นชั้นคนนี้ในสายตา
    June 16

    วันแรก

    วันแรกที่มาในมหาลัยก้อตื่นเต้นดี แต่ตอนอยุ่หอมานตื่นเต้นกว่าที่ต้องอยุ่คนเดียวแล้ว
     
    ไปรายงานตัววันแรกที่มหาลัยโครตซวยเลย ไปก้อไม่ทัน
     
    นัด 11.30 ไปถึง 12.30 ขนาดออกจากบ้านตั้งแต่ 7.30 แถมกระเป๋าตังก้อหายอีก  T_T
     
    ดีนะที่รถเมล์สาย 206 เค้าเก็บได้เลยโทรมาหาเราให้ไปเอา *_* (ขอบคุนค่ะ)
     
    เจอเพื่อนใหม่ๆหลายคนเลยทั้งชายและหญิง แรกๆก้อไม่คุยกันหรอก
     
    พอ3-4วันต่อมาคุยกันจ้อเลย
     
    ที่เอกเรามี 93คน ชายประมาณ70 หญิงประมาณ 23 ชายเยอะโครต (น่ารักเกือบทุกคน อิอิ)
     
    แต่ๆๆ หญิงก้อน่ารักกันมากมาย
     
    เด๋ววันอาทิดนี้ก้อไปเข้าค่ายที่สระบุรีอีกแล้ว (เบื่อจัง)ไปมาหลายครั้งละ นี้ก้อต้องไปอีก
     
    ไปละเดวต้องไปจัดเสื้อผ้าก่อน ก่อนไปมีอีกอย่างที่จะบอก
     
    (อาหารที่หอส้มตำรสชาติแย่มากๆ กินกี่ทีก้อไม่ได้เรื่อง +555 )รุ่นพี่ที่อ่านก้ออย่าว่ากันนะที่ไอซ์พูดความจิง
     
    บะบายจ้า
     
     
     
     
    June 05

    วันเหนื่อยๆ

    อีกไม่กี่วันก้อจะถึงวันปฐมนิเทศน์แล้ว จะตื่นเต้นดีมั้ย อยากไปเรียนจัยจะขาดแล้ว
     
    (แต่ไม่อยากไปปฐมนิเทศน์)
     
    ไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่ๆและพี่ๆที่มหาลัยจะเปนยังไงกันบ้าง ยังไงก้อต้องอดทนต่อไป
     
    ตอนนี้ก้อคงได้แต่นั่งดูตารางเรียนไปก่อน เฮ้อออ....
     
    ทำไมมันมีเรียนตั้งแต่เช้าเลยว่ะ เซง 
     
    ขี้เกียจตื่น ๐_๐"
     
    วันหนึ่งมีเรียนแค่ไม่กี่ชั่วโมง มีเวลาไปเที่ยวแล้ว +555
     
    แล้วค่อยกลับมาอ่านหนังสือ(จะจบมั้ยเนี่ยเรา)
     
    เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาไปหาซื้อของ โอยยยยเหนื่อยมากมาย
     
     ไปบางลำภู อนุเสาวรย์ แล้ะเซ็ลทรัล แล้วย้อนไปอนุเสาวรีย์อีกรอบ
     
    ฝนก้อตกอีก รถที่นั่งมาดันถูกชนหรือไปชนเค้าอันนี้ก้อไม่รุ โคดซวยเลย
     
    กว่าจาถึงบ้านปวดขามั่กๆ
     
    แต่ก้อคุ้ม ได้ของมาหลายอย่าง ทั้งเสื้อ กระโปรง รองเท้า เข็มขัด และเข็มของมหาลัย
     
    แต่อยากรู้ว่าทำไมต้องให้ใส่กระโปรงของมหาลัยด้วย รู้มั้ยว่าไม่ชอบ งุงิงุงิ
     
    ตอนนี้เพื่อนๆบางคนคงเริ่มเรียนแล้วยังไงก้อพยายามนะ เอาใจช่วย
     
    แล้วอีกอย่างที่จะบอก......
     
    ออมไปอยุ่หอตั้งใจเรียนด้วย อย่ามัวแต่เที่ยวตอนนี้ไม่เหมือน ม.ปลายแล้วนะ
     
    ตอนนี้ออมต้องพึ่งตัวเองให้มากกว่าเดิม เราก้อไม่ได้อยุ่ด้วยแล้ว
     
    จะแวะมาหาเราก้อโทมาบอกก่อน ไม่งั้นหลงไม่รุด้วย 555+(แต่ห้ามค้างนะ)
     
    May you chance upon happiness
     
    and success on your next coming days
     
     
    June 04

    ก้อแค่นั้น

    ทำไมทุกคนต้องมาคอยจัดการทุกเรื่องให้ด้วย ไม่เข้าใจเลย
     
    ตอนนี้ไอซ์โตแล้วมีความคิดเปนของตัวเอง รุว่าอะไรควรหรือไม่ควร
     
    บางครั้งไอซ์ก้ออยากจัดการปัญหาของตัวเองคนเดียวบ้าง
     
    บางสิ่งบางอย่างที่เคยทำให้ไอซ์ ตอนนี้ไอซ์ทามได้เองแล้ว
     
    ปล่อยให้ไอซ์เปนตัวของตัวเองบ้างเหอะ คำสั่งบางอย่างที่ไอซ์เชื่อ
     
    เพราะความเคารพ แต่บางเรื่องเพราะรำคาญ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ
     
    ไม่อยากให้ปู่กะย่าคิดมาก และร้องไห้ให้ไอซ์อีก(รักมากมาย) ถ้าเค้ารุว่าพวกเราทะเลาะกัน
     
    ตอนนี้ไอซ์บอกแล้วนะ ว่าจะตามจัยเรื่องเรียน เปนเรื่องสุดท้ายที่จะให้บังคับได้
     
    จะให้ไปเรียนที่ไหนก้อยอมไปแล้ว แล้วทามไมจะยังมาบังคับกันอีก
     
    ตอนนี้มีใครมั้ยที่จะรับรู้ความรุสึกที่มันเปนอยุ่ตอนนี้ว่าเปนยังไง
     
    ทุกคนให้ไอซ์คอยเอาใจ แต่มีบ้างมั้ยที่จามีใครเอาใจไอซ์บ้าง
     
    ไอซ์ก้อมีความรุสึกนะ ทำไมต้องมาตั้งความหวังที่ไอซ์คนเดียว แล้วอีกหลายๆคนละ
     
    ทำไมไม่ไปตั้งความหวังกับพวกมันบ้าง
     
    เหนื่อยนะ
     
    ที่ต้องพยายามทำในทุกสิ่งที่ทุกคนหวังไว้ บางอย่างที่ไม่ดีต้องมีบ้าง  เพราะ
     
    ไอซ์เปนแค่คนธรรมดา มันต้องมีเผลอไปบ้าง ต้องเข้าใจด้วย ....
     
    ไม่ขอสัญญาอะไร แต่ยังไงก้อจะพยายามต่อไป
     
    ที่ร่ายมาตั้งแต่ต้น เพียงแค่อยากบอกว่า
     
    รักปู่กะย่าที่สุดในโลก จุ๊บๆ  
     
    ไอซ์จะตั้งใจเรียนไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อปู่กะย่าและตัวไอซ์เอง
     
     
     
     
     
     
    May 29

    ต่างมุม

    ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา 

    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ 

    และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา

    โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน  

    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่

    ว่า  สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคน

    เดียว ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความ

    ฝัน มากกว่าการได้รับรู้ความจริง 

     การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... 

     เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... 
     

    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า... ก็ขอให้คิดไว้ว่า

    ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย  

    แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมา

    ดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว 

    โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้ ก็จงชอบต่อไป

    เถอะ  การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัด

    ใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก ลองชั่ง

    น้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า  กับ

    ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า   อันไหนมันหนัก

    หนากว่ากัน  อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...  อย่า

    โทษเค้าที่ไม่มีใจให้... 

    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน

     แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน  แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง 

     ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป  

    แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา 

    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไปยิ้มให้กับโชคชะตา  

    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จัก คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง 

    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้

    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง.......คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...

    และร้องไห้ได้มากมา....คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า 

    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สด

    ใส  เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ

    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารัก

    มากที่สุด 

     ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ